ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΑΓ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΝΕΒΣΚΙ

http://1.bp.blogspot.com/-xM1YeP6mg1w/TX58d32VzOI/AAAAAAAACD4/WzckNk-NHN4/s320/%25CE%2591%25CE%25BB%25CE%25AD%25CE%25BE%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B4%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2582%2B%25CE%259D%25CE%25AD%25CE%25B2%25CF%2583%25CE%25BA%25CE%25B9.jpg

ΕΝ ΤΩ ΜΕΓΑΛΩ ΕΣΠΕΡΙΝΩ

ὁ Ἱερεὺς ἐκφωνεῖ·

Благословен Бог наш всегда, ныне и присно, и во веки веков.

ΧΟΡΟΣ: μήν.

Δεῦτε, προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.

Δεῦτε, προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Χριστῷ, τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.

Δεῦτε, προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ Χριστῷ, τῷ βασιλεῖ καὶ Θεῷ ἡμῶν.

Ψαλμὸς ργ (103)

Εὐλόγει ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον, Κύριε ὁ Θεός μου ἐμεγαλύνθης σφόδρα. Ἐξομολόγησιν καὶ μεγαλοπρέπειαν ἐνεδύσω, ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον. Ἐκτείνων τὸν οὐρανὸν ὡσεὶ δέῤῥιν, ὁ στεγάζων ἐν ὕδασιν τὰ ὑπερῷα αὐτοῦ. Ὁ τιθεὶς νέφη τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ, ὁ περιπατῶν ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων. Ὁ ποιῶν τοὺς Ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα, καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα. Ὁ θεμελιῶν τὴν γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς, οὐ κλιθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. Ἄβυσσος ὡς ἱμάτιον τὸ περιβόλαιον αὐτοῦ, ἐπὶ τῶν ὀρέων στήσονται ὕδατα. Ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου φεύξονται, ἀπὸ φωνῆς βροντῆς σου δειλιάσουσιν. Ἀναβαίνουσιν ὄρη, καὶ καταβαίνουσι πεδία εἰς τόπον, ὃν ἐθεμελίωσας αὐτά. Ὅριον ἔθου, ὃ οὐ παρελεύσονται, οὐδὲ ἐπιστρέψουσι καλύψαι τὴν γῆν. Ὁ ἐξαποστέλλων πηγὰς ἐν φάραγξιν, ἀνάμεσον τῶν ὀρέων διελεύσονται ὕδατα. Ποτιοῦσι πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, προσδέξονται ὄναγροι εἰς δίψαν αὐτῶν. Ἐπ' αὐτὰ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσει ἐκ μέσου τῶν πετρῶν δώσουσι φωνήν. Ποτίζων ὄρη ἐκ τῶν ὑπερῴων αὐτοῦ ἀπὸ καρποῦ τῶν ἔργων σου χορτασθήσεται ἡ γῆ. Ὁ ἐξανατέλλων χόρτον τοῖς κτήνεσι, καὶ χλόην τῇ δουλείᾳ τῶν ἀνθρώπων. Τοῦ ἐξαγαγεῖν ἄρτον ἐκ τῆς γῆς καὶ οἶνος εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου. Τοῦ ἱλαρῦναι πρόσωπον ἐν ἐλαίῳ καὶ ἄρτος καρδίαν ἀνθρώπου στηρίζει. Χορτασθήσεται τὰ ξύλα τοῦ πεδίου, αἱ κέδροι τοῦ Λιβάνου, ἃς ἐφύτευσας. Ἐκεῖ στρουθία ἐννοσσεύσουσι, τοῦ ἐρωδιοῦ ἡ κατοικία ἡγεῖται αὐτῶν. Ὄρη τὰ ὑψηλὰ ταῖς ἐλάφοις, πέτρα καταφυγὴ τοῖς λαγῳοῖς. Ἐποίησε σελήνην εἰς καιρούς ὁ ἥλιος ἔγνω τὴν δύσιν αὐτοῦ. Ἔθου σκότος, καὶ ἐγένετο νύξ ἐν αὐτῇ διελεύσονται πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ. Σκύμνοι ὠρυόμενοι τοῦ ἁρπάσαι, καὶ ζητῆσαι παρὰ τῷ Θεῷ βρῶσιν αὐτοῖς. Ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος, καὶ συνήχθησαν, καὶ εἰς τὰς μάνδρας αὐτῶν κοιτασθήσονται. Ἐξελεύσεται ἄνθρωπος ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας. Ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε, πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας, ἐπληρώθη ἡ γῆ τῆς κτίσεώς σου. Αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος, ἐκεῖ ἑρπετὰ ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός, ζῷα μικρὰ μετὰ μεγάλων. Ἐκεῖ πλοῖα διαπορεύονται, δράκων οὗτος, ὃν ἔπλασας ἐμπαίζειν αὐτῇ. Πάντα πρὸς σὲ προσδοκῶσι, δοῦναι τὴν τροφὴν αὐτῶν εἰς εὔκαιρον δόντος σου αὐτοῖς συλλέξουσιν. Ἀνοίξαντός σου τὴν χεῖρα, τὰ σύμπαντα πλησθήσονται χρηστότητος, ἀποστρέψαντος δέ σου τὸ πρόσωπον, ταραχθήσονται. Ἀντανελεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν, καὶ ἐκλείψουσι, καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν. Ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου, καὶ κτισθήσονται, καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. Ἤτω ἡ δόξα Κυρίου εἰς τοὺς αἰῶνας, εὐφρανθήσεται Κύριος ἐπὶ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ. Ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν, ὁ ἁπτόμενος τῶν ὀρέων, καὶ καπνίζονται. Ἄσω τῷ Κυρίῳ ἐν τῇ ζωῇ μου, ψαλῶ τῷ Θεῷ μου ἕως ὑπάρχω. Ἡδυνθείη αὐτῷ ἡ διαλογή μου, ἐγὼ δὲ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τῷ Κυρίῳ. Ἐκλείποιεν ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἄνομοι, ὥστε μὴ ὑπάρχειν αὐτούς. Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον.

Καὶ πάλιν

Ὁ ἥλιος ἔγνω τὴν δύσιν αὐτοῦ ἔθου σκότος, καὶ ἐγένετο νύξ. Ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας.

Δόξα Πατρὶ... Καὶ νῦν...

λληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα. Δόξα σοι ὁ Θεός (ἐκ γ').

 ἐλπὶς ἡμῶν, Κύριε, δόξα σοι.

 

Диакон: В мире Господу помолимся.

Хор [на каждое прошение]: Господи, помилуй. ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. 

О мире свыше и о спасении душ наших Господу помолимся.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. 

О мире всего мiра, благоденствии святых Божиих Церквей и о соединении всех Господу помолимся.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. 

О святом храме сем и о всех, с верою, благоговением и страхом Божиим входящих в него, Господу помолимся.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. 

О Великом Господине и отце нашем митрополите  архиепископе ΣΕΡΑΦΕΙΜ , почтенном пресвитерстве, во Христе диаконстве, о всём клире и народе Божием Господу помолимся.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. 

О Богохранимой стране нашей, властях и воинстве её Господу помолимся.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. 

О граде сем о селении сем, всяком граде и стране и о верою живущих в них Господу помолимся.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. 

О благоприятной погоде, об изобилии плодов земли и о временах мирных Господу помолимся.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. 

О плавающих, путешествующих, болящих, страждущих, пленённых и о спасении их Господу помолимся.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. 

Об избавлении нас от всякой скорби, гнева, [опасности] и нужды Господу помолимся.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. 

Защити, спаси, помилуй и сохрани нас, Боже, Твоею благодатию.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. 

Пресвятую, пречистую, преблагословенную, славную Владычицу нашу Богородицу и Приснодеву Марию со всеми святыми помянув, сами себя и друг друга, и всю жизнь нашу Христу Богу предадим.

Хор: Тебе, Господи. ΧΟΡΟΣ: Σοὶ Κύριε.

 

Священник возглашает: Ибо подобает Тебе вся слава, честь и поклонение, Отцу и Сыну и Святому Духу, ныне и всегда, и во веки веков.

ΧΟΡΟΣ: μήν.

 

 

 

Εἶτα ὁ χορός ψάλλει τὸ  Κύριε ἐκέκραξα τοῦ τυχόντος ήχου ἢ τά τῆς ἑορτῆς.

Ες τό Κύριε κέκραξα στμεν στίχους στ καί ψάλλομεν Στιχηρά Προσόμοια.

χος πλ. α.

Χαροις σκητικν.

Ψαλμὸς ρμ (140)

Κύριε ἐκέκραξα πρὸς σέ, εἰσάκουσόν μου, εἰσάκουσόν μου, Κύριε. Κύριε, ἐκέκραξα πρὸς σέ, εἰσάκουσόν μου πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου, ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς σὲ εἰσάκουσόν μου, Κύριε.

 

Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου, ὡς θυμίαμα ἐνώπιόν σου, ἔπαρσις τῶν χειρῶν μου θυσία ἑσπερινὴ εἰσάκουσόν μου, Κύριε.

 

ὰν ἀνομίας παρατηρήσῃς, Κύριε, Κύριε τὶς ὑποστήσεται; ὅτι παρὰ σοὶ ὁ ἱλασμὸς ἐστιν.

 

 

Εδες βαρβάρων βριν ποτέ, τν φοβερς πιμανέντων τ ποίμν σου. παίγνως Τατάρων λύσσαν, ο κατά ώσων πιστν μετά τν Τευτόνων βακχεύσαντο. Τάς πόλεις κατέκαυσαν, τούς λαούς σου κατέσφαξαν, τήν γν σου πσαν είθροις αμάτων φοίνιξαν καί κατέῤῥαξαν τά τεμένη τς Πίστεως. δε καί νν, λέξανδρε, φρικτά καί ξάγιστα κατά τς σς κκλησίας σμαηλίτας φρυάττοντας. Καί τούτους, ς τότε τούς χθρούς σου, σπεσον, ναξ, καί κατατρόπωσον.

 

νεκεν τοῦ ὀνόματός σου ὑπέμεινά σε, Κύριε, ὑπέμεινεν ἡ ψυχή μου εἰς τὸν λόγον σου, ἤλπισεν ἡ ψυχή μου ἐπὶ τὸν Κύριον.

 

Δερο κλέος νάκτων πιστν, τος σος κέταις εμενής πιφάνηθι καί ῥῦσαι συμπεπλεγμένους θυμομαχοντι θηρί καί φονοκτονοντι γν ν αμασιν, φ ο κρεουργούμεθα καί γυμνοί διωκόμεθα, τόπον κ τόπου συνεχς διαμείβοντες καί τρεφόμενοι στεναγμος τε καί δάκρυσι. Πρόφθασον ον, Πανεύφημε, καί πρόμαχος πρόστηθι. Πασον τήν ζάλην καί σβέσον χθρν πίστων τό φρύαγμα, Χριστο τ δυνάμει, το παρέχοντος τ κόσμ τό μέγα λεος.

 

 πὸ φυλακῆς πρωΐας μέχρι νυκτός, ἀπὸ φυλακῆς πρωΐας, ἐλπισάτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τὸν Κύριον.

Πύργος χυρωμένος πιστος, τάς λεπόλεις τν χθρν μή πτοούμενος, δόθης, τς σεβείας τάς προσβολάς καταργν καί τς κκλησίας προϊστάμενος. Κρηπίς ε στερέμνιος καί θεμέλιος ἄῤῥηκτος καί πολιοχος τς ωσσίας κοίμητος. γε δή καί τος λλησι συμμάχησον, Κράτιστε, καί τν υἱῶν τν τς γαρ θρασον φρύν τήν ντίθεον, ες θρίαμβον, Μάκαρ, το Σταυρο καί σωτηρίαν τν εφημούντων σε.

 

τι παρὰ τῷ Κυρίῳ τὸ ἔλεος καὶ πολλὴ παρ' αὐτῷ λύτρωσις· καὶ αὐτὸς λυτρώσεται τὸν Ἰσραὴλ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ.

 

Στιχηρά τερα. χος πλ. δ.

το παραδόξου θαύματος.

 το παραδόξου θαύματος, ορανός καί γ συναγάλλονται σήμερον, ες φαιδράν πανήγυριν τος πιστος συναπτόμενοι. Χοροί γίων νν συνεφραίνονται, Γραικοί καί Ῥῶσσοι συνεορτάζουσι, σύμφωνα ψάλλοντες, γιε λέξανδρε, σκέπε μς, σο τήν εισέβαστον μνήμην γεραίροντες.

 

 

Αἰνεῖτε τὸν Κύριον πάντα τὰ ἔθνη, ἐπαινέσατε αὐτὸν πάντες οἱ λαοί.

 

Δερο Κωνσταντίνου σύγγενες τω Κωνσταντίν νυνί κραταις συμπολέμησον, τούς χθρούς τροπούμενος τς γίας σου Πίστεως. Υός ε, Μάκαρ, τς κκλησίας Χριστο, ίζης γίας βλαστός μάραντος. Μνήσθητι, γιε, παλαιν πατέρων σου, δι ν τό φς εδε τό τς Πίστεως πσα τν ώσσων γ.

 

 

τι ἐκραταιώθη τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐφ' ἡμᾶς, καὶ ἡ ἀλήθεια τοῦ Κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα.

 

Τίνες ς νεφέλαι πέτανται, περιστεραί ς καλαί, κ βοῤῥᾶ πρός τούς λληνας δι αθέρος νωθεν τηλαυγς χρυσαυγίζουσαι; Στρατός γίων οτος προσέρχεται, τς κκλησίας περασπίσων Χριστο. Τούτοις μπρέπει δέ το Νόβγκοροντ πρόμαχος. Χαρε λλάς, πέπτωκεν τύραννος, Χριστο νικήσαντος.

 

Δόξα. χος πλ. α.

Σαλπίσωμεν ν σάλπιγγι σμάτων, χορεύσωμεν όρτια καί σκιρτήσωμεν γαλλόμενοι, ν τ πανδήμ πανηγύρει το Νέβσκι λεξάνδρου. Βασιλες καί ρχοντες συντρεχέτωσαν καί τόν τροπαιοχον κροτείτωσαν ν μνοις, το Σταυρο τά τρόπαια κατά βαρβάρων καί κακοδόξων νδόξως φυτεύσαντα. Ποιμένες καί διδάσκαλοι τόν τς Σεπτς Τριάδος μολογητήν καί τς ρθοδόξου κκλησίας πέρμαχον συνελθόντες εφημήσωμεν. Ο φιλόσοφοι τόν σοφόν, ο ερες τόν προστάτην, ο στρατιται τόν στρατηγόν, ο ν θλίψεσι τήν παραμυθίαν, τόν συνοδίτην ο δοιπόροι, ο ν θαλάσσ τόν κυβερνήτην, ο πάντες τόν πανταχο θερμς προφθάνοντα, Τρισόλβιον νακτα γκωμιάζοντες. Οτως επωμεν, πανάγιε λέξανδρε, σπεσον, ξελο τούς πιστούς τν το πολέμου κινδύνων καί ῥῦσαι κολάσεων τν αωνίων μς.

 

Καί νν. Το Προδρόμου.

χος πλ. β.

Πάλιν ρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράσσεται. ρχισμα δόλιον καί πότος μετά δόλου. Βαπτιστής πετέμνετο καί ρώδης ταράττετο. Πρεσβείαις, Κύριε, το Σο Προδρόμου καί τς Θεοτόκου, τήν ερήνην παράσχου τας ψυχας μν.

Εἴσοδος.

 

ΔΙΑΚΟΝΟΣ: Премудрость! Станем благоговейно!

Καί  ὁ χορός ψάλλει τὸ·

Φῶς ἱλαρὸν ἁγίας δόξης, ἀθανάτου Πατρός, οὐρανίου, ἁγίου, μάκαρος, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλθόντες ἐπὶ τὴν ἡλίου δύσιν, ἰδόντες φῶς ἑσπερινόν, ὑμνοῦμεν Πατέρα, Υἱόν, καὶ ἅγιον Πνεῦμα Θεόν. Ἄξιόν σε ἐν πᾶσι καιροῖς, ὑμνεῖσθαι φωναῖς αἰσίαις, Υἱὲ Θεοῦ, ζωὴν ὁ διδούς, Διὸ ὁ κόσμος σὲ δοξάζει.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ: Премудрость. Прокимен, глас.

 

Καί  ὁ χορός ψάλλει τὸ Προκείμενον τῆς ἡμέρας

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας  Ἦχος πλ. β'

 Κύριος ἐβασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο.

Στίχ: νεδύσατο Κύριος δύναμιν, καὶ περιεζώσατο.

Στίχ: Καὶ γὰρ ἐστερεωσε τὴν οἰκουμένην, ἥτις οὐ σαλευθήσεται.

Τῇ Κυριακῇ ἑσπέρας  Ἦχος πλ. δ'

δοὺ δὴ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον, πάντες οἱ δοῦλοι Κυρίου.

Στίχ. Οἱ ἑστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐν αὐλαῖς οἴκου Θεοῦ ἡμῶν.

Τῇ Δευτέρᾳ ἑσπέρας  Ἦχος δ'

Κύριος εἰσακούσεταί μου ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς αὐτόν.

Στίχ. ν τῷ ἐπικαλεῖσθαί με εἰσήκουσάς μου, ὁ Θεός της δικαιοσύνης μου.

Τῇ Τρίτῃ ἑσπέρας  Ἦχος α'

Τὸ ἔλεός σου, Κύριε, καταδιώξει με πάσας τὰς ἡμέρας της ζωῆς μου.

Στίχ. Κύριος ποιμαίνει με καὶ οὐδέν με ὑστερήσει.

Τῇ Τετάρτη ἑσπέρας  Ἦχος πλ. α'

 Θεός, ἐν τῷ ὀνόματι σου σῶσόν με, καὶ ἐν τῇ δυνάμει σου κρινεῖς με.

Στίχ.  Θεὸς εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου.

Τῇ Πέμπτῃ ἑσπέρας  Ἦχος πλ. β'

 βοήθειά μου παρὰ Κυρίου, τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.

Στίχ. ρα τους ὀφθαλμούς μου εἰς τὰ ὄρη, ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου.

Τῇ Παρασκευῇ ἑσπέρας  Ἦχος βαρὺς

 Θεὸς ἀντιλήπτωρ μου εἶ, τὸ ἔλεός σου προφθάσει με.

Στίχ. ξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, ὁ Θεός.

 

ναγνώσματα.

Γενέσεως τό νάγνωσμα.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ: Премудрость! Станем благоговейно!

 

κούσας βραμ τι χμαλώτευται Λώτ δελφιδος ατ, ρίθμησε τούς δίους οκογενες ατο, τριακοσίους δέκα καί κτώ, καί κατεδίωξεν πίσω ατν ως Δάν. Καί πέπεσεν π ατούς τήν νύκτα, ατός καί ο παδες ατο μετ ατο καί πάταξεν ατούς καί δίωξεν ατούς ως Χοβάλ, στιν ριστερά Δαμασκο. Καί πέστρεψε πσαν τήν ππον Σοδόμων καί Λώτ τόν δελφιδον ατο πέστρεψε καί πάντα τά πάρχοντα ατο καί τάς γυνακας καί τόν λαόν. ξλθε δέ βασιλεύς Σοδόμων ες συνάντησιν ατο, μετά τό ποστρέψαι ατόν πό τς κοπς το Χοδολλογόμορ καί τν βασιλέων τν μετ ατο ες τήν κοιλάδα το Σαβ. Τοτο ν πεδίον βασιλέως. Καί Μελχισεδέκ βασιλεύς Σαλήμ, ξήνεγκεν ρτον καί ονον. ν δέ ερεύς το Θεο το ψίστου. Καί ελόγησε τόν βραμ καί επεν, ελογητός βραμ τ Θε τ ψίστ, ς κτισε τόν ορανόν καί τήν γν. Καί ελογητός Θεός ψιστος, ς παρέδωκε τούς χθρούς σου ποχειρίους σοι.

 

Προφητείας σαΐου τό νάγνωσμα.

ΔΙΑΚΟΝΟΣ: Премудрость! Станем благоговейно!

 

ξεγείρου, ξεγείρου ερουσαλήμ καί νδυσαι τήν σχύν το βραχιονός σου. ξεγείρου ς ν ρχ μέρας, ς γενεά αἰῶνος. Ο σύ ε λατομήσασα πλάτος, διαῤῥήξασα δράκοντα; Ο σύ ε ρημοσα θάλασσαν, δωρ βύσσου πλθος; θεσα τά βάθη τς θαλάσσης δόν υομένοις καί λελυτρωμένοις; πό γάρ Κυρίου ποστραφήσονται καί ξουσιν ες Σιών μετ εφροσύνης καί γαλλιάματος αωνίου. πί γάρ τς κεφαλς ατν γαλλίαμα καί ανεσις καί εφροσύνη καταλήψεται ατούς. πέδρα δύνη καί λύπη καί στεναγμός. γώ εμί, γώ εμί ατός παρακαλν σε. Γνθι τίς οσα φοβήθης πό νθρώπου θνητο καί πό υο νθρώπου, ο σεί χόρτος ξηράνθησαν. Καί πελάθου Θεόν τόν ποιήσαντά σε, τόν ποιήσαντα τόν ορανόν καί θεμελιώσαντα τήν γν καί φοβο εί πάσας τάς μέρας τό πρόσωπον το θλίβοντός σε. ν τρόπον γάρ βουλεύσατο το ραι σε καί νν πο θυμός το φλίβοντός σε; ν γάρ τ σώζεσθαί σε ο στήσεται, οδέ χρονιε. Καί ο θανατώσει ες διαφθοράν καί ο μή στερήσει ρτος ατο. τι γώ Κύριος Θεός σου, ταράσσων τήν θάλασσαν καί χν τά κύματα ατς. Κύριος Σαβαώθ νομά μοι. Θήσω τούς λόγους μου ες τό στόμα σου καί πό τήν σκιάν τς χειρός μου σκεπάσω σε, ν στησα τόν ορανόν καί θεμελίωσα τήν γν. Καί ρε Σιών, λαός μου ε σύ. ξεγείρου, ξεγείρου ερουσαλήμ, πιοσα τό ποτήριον το θυμο ατο κ χειρός Κυρίου. Τό ποτήριον γάρ τς πτώσεως, τό κόνδυ το θυμο, πιες καί ξεκένωσας καί οκ ν παρακαλν σε πό πάντων τν τέκνων σου, ν τεκες καί οκ ν ντιλαμβανόμενος τς χειρός σου, οδέ πό πάντων τν υἱῶν σου, ν ψωσας. Δύο τατα ντικείμενά σοι. Τίς σοι συλλυπηθήσεται; Πτμα καί σύντριμμα, λιμός καί μάχαιρα. Τίς σε παρακαλέσει; Ο υοί σου, ο πορούμενοι, ο καθεύδοντες π κρου πάσης ξόδου, ς σευτλίον μίεφθον, ο πλήρεις θυμο Κυρίου, κλελυμένοι διά Κυρίου το Θεο σου. Διά τοτο κουε τοτο τεταπεινωμένη καί μεθύουσα οκ πό ονου. Οτω λέγει Κύριος Θεός, κρίνων τόν λαόν ατο. δού εληφα κ τς χειρός σου τό ποτήριον τς πτώσεως, τό κόνδυ το θυμο μου καί ο προσθής τι πιεν ατό. Καί δώσω ατό ες τάς χερας τν δικούντων σε καί τν ταπεινωσάντων σε. ξεγείρου, ξεγείρου Σιών, νδυσαι τήν σχύσιν σου Σιών. τι φωνή τν φυλασσόντων σε ψώθη καί τ φων μα εφρανθήσονται, τι φθαλμοί πρός φθαλμούς ψονται, νίκα ν λεήσ Κύριος τήν Σιών. δού οτοι πόῤῥωθεν ξουσιν. Οτοι πό Βορρ καί οτοι πό θαλάσσης, λλοι δέν κ γς Περσν. Εφραίνεσθε ορανοί καί γαλιάσθω γ. ηξάτωσαν τά ρη εφροσύνην, τι λέησεν Θεός τόν λαόν ατο καί τούς ταπεινούς το λαο ατο παρεκάλεσε.

 

Σοφίας Σολομντος τό νάγνωσμα.

 

ΔΙΑΚΟΝΟΣ: Премудрость! Станем благоговейно!

 

Δίκαιοι ες τόν αἰῶνα ζσι καί ν Κυρί μισθός ατν καί φροντίς ατν παρά ψίστ. Διά τοτο λήψονται τό βασίλειον τς επρεπείας καί τό διάδημα το κάλλους κ χειρός Κυρίου. τι τ δεξι ατο σκεπάσει ατούς καί τ βραχίονι περασπιε ατν. Λήψεται πανοπλίαν τόν ζλον ατο καί πλοποιήσει τήν κτίσιν ες μυναν χθρν. νδύσεται θώρακα δικαιοσύνην καί περιθήσεται κόρυθα κρίσιν νυπόκριτον. Λήψεται σπίδα καταμάχητον σιότητα, ξυνε δέ πότομον ργήν ες ρομφαίαν. Συνεκπολεμήσει ατ κόσμος πί τούς παράφρονας. Πορεύσονται εστοχοι βολίδες στραπν καί ς πό εκύκλου τόξου τν νεφν, πί σκοπόν λονται καί κ πετροβόλου θυμο πλήρεις ριφήσονται χάλαζαι. γανακτήσει κατ ατν δωρ θαλάσσης, ποταμοί δέ συγκλήσουσιν ποτόμως, ντιστήσεται ατος πνεμα δυνάμεως καί ς λαίλαψ κλιμήσει ατούς καί ρημώσει πσαν τήν γν νομία καί κακοπραγία περιτρέψει θρόνους δυναστν. κούσατε ον Βασιλες καί σύνετε, μάθετε δικασταί περάτων γς, νωτίσασθαι ο κρατοντες πλήθους καί ο γεγαυρωμένοι πί χλοις θνν. τι δόθη παρά Κυρίου κράτησις μν καί δυναστεία παρά ψίστου.

 

Ἐκτενής Δέησις

ΔΙΑΚΟΝΟΣ

Диакон: Возгласим все от всей души и от всего помышления нашего возгласим.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. (γ΄) [καί μετά ἀπό κάθε αἴτηση] Господи, помилуй.

Господи Вседержитель, Боже отцов наших, молимся Тебе, услышь и помилуй.

 

Помилуй нас Боже по великой милости Твоей, молимся Тебе, услышь и помилуй.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. (γ΄) [καί μετά ἀπό κάθε αἴτηση] Господи, помилуй.

Ещё молимся о Великом Господине и отце нашем митрополите и архиепископе ΣΕΡΑΦΕΙΜ, и о всём во Христе братстве нашем.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. (γ΄) [καί μετά ἀπό κάθε αἴτηση] Господи, помилуй.

 

Ещё молимся о Богохранимой стране нашей, властях и воинстве её, да тихую и безмятежную жизнь проведём во всяком благочестии и чистоте.

Ещё молимся о блаженных и всегда поминаемых создателях святого храма сего, и о всех прежде почивших отцах и братьях наших, здесь и повсюду лежащих, православных.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. (γ΄) [καί μετά ἀπό κάθε αἴτηση] Господи, помилуй.

 

Ещё молимся о милости, жизни, мире, здравии, спасении, посещении, прощении и оставлении грехов рабов Божиих, братии (и прихожан) святого храма сего.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον. (γ΄) [καί μετά ἀπό κάθε αἴτηση] Господи, помилуй.

 

Ещё молимся о приносящих пожертвования и творящих доброе во святом и всесвященном храме сем, о в нем трудящихся, поющих и предстоящих людях, ожидающих от Тебя великой и богатой милости.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον.  Господи, помилуй.

 

Священник возглашает: Ибо Ты милостивый и человеколюбивый Бог, и Тебе славу воссылаем, Отцу и Сыну и Святому Духу, ныне и всегда, и во веки веков.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ: μήν.

Καταξίωσον, Κύριε, ἐν τῇ ἑσπέρᾳ ταύτῃ, ἀναμαρτήτους φυλαχθῆναι ἡμᾶς. Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν, καὶ αἰνετὸν καὶ δεδοξασμένον τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν. Γένοιτο, Κύριε, τὸ ἔλεός σου ἐφ' ἡμᾶς, καθάπερ ἠλπίσαμεν ἐπὶ σέ. Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε. δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. Εὐλογητὸς εἶ, Δέσποτα, συνέτισον μὲ τὰ δικαιώματά σου. Εὐλογητὸς εἶ, Ἅγιε, φώτισόν με τοῖς δικαιώμασί σου. Κύριε, τὸ ἔλεός σου εἰς τὸν αἰῶνα, τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σου μὴ παρίδῃς. Σοὶ πρέπει αἶνος, σοὶ πρέπει ὕμνος, σοὶ δόξα πρέπει, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας των αἰώνων. Ἀμήν.

Τα Πληρωτικά.

Диакон: Исполним вечернюю молитву нашу Господу.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον.  Господи, помилуй.

Защити, спаси, помилуй и сохрани нас, Боже, Твоею благодатию.

ΧΟΡΟΣ: Κύριε, ἐλέησον.  Господи, помилуй.

Вечера сего совершенного, святого, мирного и безгрешного у Господа просим.

ΧΟΡΟΣ: Παράσχου Κύριε. Подай, Господи.

Ангела мира, верного наставника, хранителя душ и тел наших у Господа просим.

ΧΟΡΟΣ: Παράσχου Κύριε. Подай, Господи.

Прощения и оставления грехов и согрешений наших у Господа просим. ΧΟΡΟΣ: Παράσχου Κύριε. Подай, Господи.

Доброго и полезного душам нашим и мира мiру у Господа просим.

ΧΟΡΟΣ: Παράσχου Κύριε. Подай, Господи.

Прочее время жизни нашей в мире и покаянии окончить у Господа просим.

ΧΟΡΟΣ: Παράσχου Κύριε. Подай, Господи.

Христианской кончины жизни нашей безболезненной, непостыдной, мирной, и доброго ответа на Страшном суде Христовом просим.

ΧΟΡΟΣ: Παράσχου Κύριε. Подай, Господи.

Пресвятую, пречистую, преблагословенную, славную Владычицу нашу Богородицу и Приснодеву Марию со всеми святыми помянув, сами себя и друг друга, и всю жизнь нашу Христу Богу предадим.

ΧΟΡΟΣ: Σοὶ Κύριε. Тебе, Господи.

Священник возглашает: Ибо Ты благой и человеколюбивый Бог, и Тебе славу воссылаем, Отцу и Сыну и Святому Духу, ныне и всегда, и во веки веков.

ΧΟΡΟΣ: μήν.

Священник: Мир всем.

ΧΟΡΟΣ: Καὶ τῷ πνεύματί σου.

Диакон: Главы наши пред Господом преклоним.

ΧΟΡΟΣ: Σοὶ Κύριε. Тебе, Господи.

Священник возглашает: Да будет власть Царства Твоего благословенна и прославлена, Отца, и Сына, и Святого Духа, ныне и всегда, и вовеки веков.

Ἀπόστικα

Ες τόν Στίχον Στιχηρά Προσόμοια.

χος α. Τν ορανίων ταγμάτων.

 

Χαίροις καλλίνικε ρχων τς κκλησίας Χριστο, λέξανδρε τρισμάκαρ, τς ωσσίας δόξα, λλάδος εεργέτα, στρατν δηγέ, τς Τριάδος πέρμαχε, τν εσεβν Βασιλέων κορωνίς, τν πιστν τό γκαλλώπισμα.

 

Στίχ. ψωσα κλεκτόν κ το λαο μου.

Σταυρόν κράδαντον πλον ν τας χερσί σου κρατν, τς εσεβος ωσίας τούς χθρούς τροπώσω. Καί νν, νάκτων κλέος, θαυμάτων τν σν τά καλίῤῥοα νάματα, τήν Πέτρου πόλιν εφραίνουσι δαψιλς, ν προείλου ες κατοίκησιν.

 

Στίχ. Διά τοτο χρισέ σε Θεός, Θεός σου.

λθέ, τρισόλβιε ναξ, τος σος κέταις ταχύς προστάτης τε καί ύστης, τούς χθρούς καταῤῥάσων. Λαοί, φυλαί καί γλσσαι ξέλθετε νν ψαλμικς καί θεάσασθε σκορπισμένα πρός δην τν δυσσεβν καί λοιμν γαρηνν τά στ.

 

Δόξα.

χος πλ. α.

Τί ναχαιτίζεις σου τά ρεθρα, καλίῤῥοε Νέβα; Τι ο πλατύνεις τό νμα, λειοκυμονν ν γαλήν; γε δή πελαγίζων, ς ορδάνης, τήν ελογίαν μν το σο ριστέως δαψιλς μετοχέτευσον. ρταί σοι δη το φραγμο τό μεσότοιχον. Πέπτωκε σκλα τς τυραννίας τν σεβν καί νέγεν θύρα τς κκλησίας τς Μεγάλης. Ποταμοί κροτήσουσι χειρί ψαλμικς. Τά ρη σκιρτάτωσαν ς κριοί καί ο βουνοί ς